FAŠIZAM SE VRATIO U EVROPU

Izvršni sekretar Nove komunističke partije Jugoslavije, drug Aleksandar Đenić je učestovao na međunarodnoj konferenciju u Berlinu koja je održana od 20 – 22. juna od strane “Cetkin foruma” pod naslovom Fašizam se vratio u Evropu? Drug Đenić je imao izlaganje o pravnim i ideološkim rehabilitacijama fašističkih kolaboranata u sklopu politike pristupanja Srbije EU.

Drug Đenić je u svom izlaganju istakao da rehabilitacije fašističkih kolaboracionista i uništavanje socijalističkog nasleđa u Srbiji je rezultat procesa pristupanja Srbije Evropskoj uniji. Ti zahtevi ideološki su potkrepljeni rezolucijama EU o totalitarizmu, koje takođe fundamentalno oblikuju nacionalnu istoriografiju. Drug Đenić je istako da, iako je Evropska unija formalno zasnovana na principima antifašizma, u stvarnosti postoji određena tolerancija prema neofašističkim i kolaboracionističkim pokretima, naročito u bivšim socijalističkim zemljama koje su danas članice EU ili kandidati za članstvo. U tom političkom i ideolškom kontekstu Srbija je donela Zakon o rehabilitaciji, jer je to bila njena obaveza na Evropskom putu. Ignorišući kritičku analizu istorije, u istočnoj Evropi dolazi do normalizacije i rehabilitacije osoba koje su bile osuđene za najteže ratne zločine. Tako su neki od najgorih ratnih zločinaca i njihovih pokreta odjednom postali „borci za demokratiju i ljudska prava“. Njihovi zločini se relativizuju, dok su oni sami proglašeni žrtvama.

Brojne rezolucije koje su donete u institucijama EU i implementirane na nivou nacionalnih pravosudnih sistema imaju za cilj da osude „realni socijalizame“ kao totalitarne diktature i izjednače ga sa nemačkim nacional-socijalizmom. Pomenute rezolucije određene istorijske fenomene su istrgle iz konteksta sa ciljem manipulacije. Bilo kakva kritika liberalizma i EU kao ideoloških koncepata lako se može okarakterisati kao podrška totalitarizmu.

Antikomunističke rezolucije i deklaracije usvojene širom Evrope stvorile su neophodnu “savest” kontinenta. Ovaj ideološki napad imao je za cilj diskreditaciju alternativa neoliberalnim procesima, što su nacionalisti iskoristili da rehabilituju svoje politike (u cilju šireg konteksta “zavadi pa vladaj”).

Rezolucije u Savetu Evrope jasno pokazuju šablon prema kojem su se razmontirale bivše socijalističke zemlje istočne Evrope, pozivajući se na propagandističke pamflete Karla Fridriha, Zbignjeva Bežnskog, Hane Arent, Remona Arona i Kloda Lefora o totalitarizmu. Ovaj šablon je primenjen širom istočne Evrope. Međutim, upravo tu se javlja logička protivrečnost: rezolucije koje tvrde da se protive monizmu, zapravo nameću monizam mišljenja. U ovim odlukama dominira antikomunistički narativ koji dehumanizuje komuniste i stvara anti-totalitarni diskurs, dok istovremeno prećutno rehabilituje antikomunističke pokrete u postsocijalističkim društvima, bez obzira na njihov fašistički i kolaboracionistički karakter.

Izlaganje našeg izvršnog sekretara je imalo dobar odjek, a u zaključnim razmatranjima je istaknuto da je danas fašizam jedan od alata u rukama imperijalizma u borbi protiv nezavisnih i socijalističkih zemalja, dok histerični antikomunizam za cilj ima da spreči promenu sadašnjeg nepravednog kapitalističkog sistema u Evropi.

Sekretarijat Nove komunističke partije Jugoslavije,

Beograd, 

27. 06. 2025.