NI VUČIĆ NI DOS, VEĆ NARODNI FRONT

Nova komunistička partija Jugoslavije (NKPJ) ističe da buržoaske opozicione partije koje organizuju proteste „Jedan u milion“ u Beogradu nikako ne mogu da budu alternativa antinarodnom režimu na čelu sa Aleksandrom Vučićem jer su i same sve odreda neprijatelji egzistencijalnih interesa radnog naroda Srbije.


Naime, te proteste predvode buržoaske proimperijalističke stranke koje su započele antinarodnu politiku pregovora sa albanskim marionetskim separatističkim režimom u Prištini (na taj način faktički priznavši okupaciju Kosova i Metohije od strane NATO i njegovu „ nezavisnost“), privatizacije kojom je za budzašto imovina koju su decenijama stvarali naši preci prešla u privatne ruke, stečajeva koji su desetine hiljada radnika i njihovih porodica doveli na rub egzistencije, subvencija stranom krupnom kapitala koji ubira ekstra profit isplaćujući mininalne zarade zaposlenima, uvođenje Bus plus sistema naplate karata u Beogradu na osnovu čega privatna kompanija Apeks parazitski preuzima deo profita Gradskog saobraćajnog preduzeća što izaziva velike gužve zbog manjka vozila i tako dalje. Reč je dakle o buržoaskim strankama ( oličenim u grupaciji krupnog kapitaliste Dragana Đilasa, Narodnoj stranci buržujskog političara Vuka Jeremića i Demokratskoj stranci čija je vladavina, uz kratke prekide, u periodu 2001.-2012. godine u crno zavila narod Srbije) koje su, dok su bile na vlasti, bezdušno zarad interesa stranog i domaćeg krupnog kapitala sprovodile neoliberalni ekonomski koncept, a od kojih je „štafetnu palicu“ služenja interesima zapadnog imperijalizma preuzela aktuelna vladajuća buržoaska struktura na čelu sa Aleksandrom Vučićem. U tim demonstracijama su prisutni i aktivisti nacional-klerikalnog Srpskog pokreta „Dveri“, nosioca mračnjačkih ideja o ukidanju prava na abortus, ksenofobnih ideja protiv migranata, nacional-šovinističke ideologije i divljenja prema klerofašističkim političarima poput Dimitrija Ljotića.

Ne postoji bilo kakva suštinska razlika između Aleksandra Vučića i buržoaskog korpusa vernog njemu i Dragana Đilasa i kapitalističke kamarile koja se okupila oko njega. I aktuelna vlast i opozicija koja protestuje je buržoaska i proimperijalistička i njihov jedini interes i razlog postojanja je služenje interesima krupnog kapitala. Dokaz da je to zaista i tako je to što ne postoji nijedan socijalni zahtev na protestu „Jedan u pet miliona“, odnosno zahtev protiv legalizovane pljačke zvane privatizacija, stečajeva, subcencija privatnom kapitalu, otpuštanja radnika, niskih primanja, nezaposlenosti i siromaštva. Takođe nema nijednog zahteva niti parole protiv imperijalističke zavojevačke politike Vašingtona,Brisela i Londona prema Srbiji. Veoma konkretan dokaz antinarodnog karaktera tih demonstracija je odbijanje organizatora da dozvole deljenje letaka Združene akcije „Krov nad glavom“ čiji se aktivisti zalažu za zaustavljanje deložacija ljudi koji su žrtve gramzivih interesa stranih banaka, krupnog kapitala i privatnih izvršitelja.

NKPJ ističe da je proimperijalistički neoliberalni režim Aleksandra Vučića tlačitelj naroda Srbije te je njegova smena preduslov za pravedniji i kvalitetniji život svih onih koji žive od svog rada. Međutim, dolazak na vlast stranaka okupljenih oko Dragana Đilasa, koje takođe vode proimperijalističku neoliberalnu politiku ne bi promenio ništa. Antinarodne mere, odnosno zaštita interesa krupnog kapitala bi bile nastavljene nesmanjenom žestinom. Dovoljno je podsetiti da se sadašnja buržoaska proimperijalistička opozicija na vlasti nalazila pre Vučića te da je grozomorna politika (koju je on zdušno nastavio) i osnovni razlog dolaska naprednjačko- socijalističke nomenklature na vlast. I Vučić i stranke nastale iz pučističkog DOS-a su pristalice kapitalističkog eksploatatorskog društvenog sistema i samim tim dušmani radnog naroda.

Jedini adekvatan način da narodne mase izbore bolji i pravedniji život je objedinjavanje snaga svih obespravljenih u Srbiji koji treba da povedu bespoštednu i beskompromisnu borbu protiv svojih tlačitelja. Shodno tome, potrebno je formirati ujedinjeni Narodni front, kako kad je reč o uličnim protestima tako i za nastup na izborima, sačinjen od pripadnika radničke klase, seoskog proletarijata, studenata, penzionera, omladine, nezaposlenih, Jugoslovena i poštene inteligencije. Samo na taj način pod parolom „Ni Vučić, ni DOS već Narodni front“ potlačeni u Srbiji se mogu izboriti za svoja osnovna prava i bolji život.

Živela borba proletarijata Srbije protiv ekspolatacije i imperijalizma!

Ni uz Vučića ni uz Đilasa već za radničku klasu!

Sekretarijat Nove komunističke partije Jugoslavije

Beograd,

23.12. 2018.